తెలుగు (న్యూసెన్స్)న్యూస్ చానెల్స్ పై ఎఫ్.బి. లో…


(సీ.ఎన్.ఎన్.మరోటో  వెదుక్కోవాలి గాని )మచ్చుకు స్క్రోలింగ్ లోనైనా ప్రంపంచాన్ని పట్టించుకోని తెలుగు చానెల్స్ పై…పెర్ఫెక్ట్ గా సరిపోయింది ఇది…

 

ఎవడికి ఉపయోగం మీ విశ్వసనీయత?


చంద్రబాబు కు విశ్వసతనీయత లేదు,మాకే ఉందంటావ్??
ఎమయ్యా మేం అడిగేవి మీకు వినబడవ్ గానీ…విశ్వసతనీయత అంటే…
మీ తండ్రి గారిలా…మిమ్మల్ని సపోర్ట్ చేసే ఎమ్మెల్యేలూ..మంత్రులూ..ఎన్ని కుంభకోణాలు చేసినా.. ఏ వెధవ పనులు చేసినా…వెనకేసుకు రావడమేనా?
వాళ్ళు నానా  గడ్డీ కరిచినా, వాళ్ళను రక్షిస్తారు?అదే నా విశ్వసతనీయత?అది బాబు గారికి చేత కాదంటావ్?
ఓ మీడియా పెట్టి…చెత్తను జనం మీదకు వదులుతూ…
ఎల్లో మీడియా అంటూ మరొకళ్ళను వెక్కిరించే అర్హత మీకుందా?
వాళ్ళ మీడియా భజనే చేస్తుంది…మరి మీ మీడియా కూడా అదే చేస్తుందిగా?
ఏమిటి నీ గొప్పతనం?పైగా మీరు చేసిన ప్రపంచ ప్రఖ్యాత మైన అవినీతిని…సమర్ధించుకుంటూ…
పుంఖాను పుంఖానులుగా వ్యాసాలు వ్రాయిస్తూ…
తమరిని స్వాతి ముత్యం లా భ్రమింపచేయడానికి విశ్వ ప్రయత్నం చెస్తుంది మీ మీడియా
…తమరు అత్యంత అవినీతి మయమయిన వ్యక్తి అని మీకూ…మీ మీడియాకు…తమ తల్లి గారికీ….తమను సమర్ధించే…ప్రతీ చోటా మోటా నాయకులకీ తెలుసు…
మరి మీడియా ద్వారా.. టీవీ ద్వారా మీ బృందం మొత్తం, నిజాల్ని వక్రీకరిస్తున్నందుకు.. జనాన్ని వెర్రి దద్దమ్మల్ని చేస్తున్నందుకు మీరే మాత్రమయినా సిగ్గు పడుతున్నారా?లేదే??
ఈ రాష్ట్రం … మీ తండ్రీ కొడుకుల్ని …వల్ల సిగ్గుతో తలవంచుకునే పరిస్థితి వచ్చిందన్న విషయం మీకు అసలు అర్ధమయిందా?అర్ధమయ్యే ఉంటుంది లెండి…
హైద్రాబాదు నుండి డెల్లీ వెళ్ళకుండా బెంగుళూరు ద్వారా ఢెల్లీ వెళ్ళి పనులు చక్క పెట్టుకునే పరిస్థితి వచ్చి నప్పుడే…
మీరు ఎలాంటి తప్పుడు పనులు చేయడం వల్ల ఇలాంటి దొంగ ప్రయాణాలు చేయాల్సి వచ్చిందో…అని ఆలోచించే ఉంటారు??
జైలన్న కి బెయిల్ రావాలీ అని చచ్చు వార్తలూ…పిల్లలు చిచ్చు పోయడం లేదు…జైలన్న కు బెయిల్ రాక..అంటూ వ్రాసినట్టు?మరిఅవన్నీ మీ పేపర్ లో వ్రాయరేం?
అన్ని కోర్టుల గుమ్మమెక్కావే?
బెయిలో ..బెయిలో..అని?
మీ మీడియా చెపుతున్నట్టు అవన్నీ తప్పుడు కేసులైతే…జడ్జీలందరూ …గుడ్డి వాళ్ళంటావా?
తప్పుడు కేసుల్లో,అరెస్ట్ అయిన వ్యక్తిని..నిర్బంధం లొ ఉంచే తప్పుడు వ్యవస్థ ప్రస్తుతానికైతే… మాత్రం,మన న్యాయ వ్యవస్థ లో లేదు!!
బహుశ తమ తండ్రి గారి కబంద హస్తాలకు అది అంది ఉండదు!!తన పరిధిలో ఉంటే దాన్ని కూడా బ్రష్టు పట్టించే వాడే…ఆ మహనుభావుడు…
స్వయంగా ఆ భగవంతుడే కలుగు చేసుకుని…కలి యుగంలొ కూడా లోక కళ్యాణానికై ,మళ్లీ మీ తండ్రిగారి పుణ్యమా అని..భూమ్మీదకు …ఎండా ,వానా అని లెక్క చేయక రావాల్సి వచ్చింది..
అయ్యా…
ఈ రాష్ట్రం లో మీ కుటుంబం ఎక్కడ అధికారం లొకి వస్తూందో…అని కాస్త ఇంగిత  జ్ఞానం..ఉన్న ప్రతీ ఒక్కళ్ళూ…
ఈ రాష్ట్రం లో…నిద్ర లేని రాత్రుళ్ళు గడుపుతున్నారు!!తెలుసా?
అయ్యా…జగనూ…ఇంకా ఏం నాశనం చేయడానికి మిగ్ల్చారు…మీ తల్లీ కొడుకులు??

మీ మాఫియా విశ్వసనీయత ఈ రాష్ట్ర ప్రజలకు అక్కర్లెదు!!మీ ముఠా ని రక్షించుకోడానికి దాన్ని ఉపయోగించికోండీ!!!మీరు చేసేదీ అదే అనుకోండి!!!

ఎవరు ద్రోహులు?


వడ్లగింజలో బియ్యపు గింజ (ఆంధ్రాయణం 25 )

(నాలుగు వేల అయిదు వేల సంసారాల్ని, పది పనె్నండేళ్ల నించి తెలంగాణాలో స్థిరపడ్డవార్ని, మన అవసరం వున్నప్పుడు బతిమాలి తెచ్చుకుని, ఈనాడు మీరు గైరు ముల్కీలు, మీకు మీ ప్రాంతంలో వేరే ఉద్యోగాలు ఇస్తాం)

పై  ఈ  వాక్యాలు  చదువుతున్నపుడు..నలుగురితో పంచుకోవాలనిపించింది…
అలానే…మద్రాసు నుండి మిమ్మల్ని తగిలేశార్రా అనే చరిత్ర తెలియని వెధవాయలకీ కూడా ఒక్కటి చెప్ప దలుచుకున్నాం…మెద్రాసు గా వ్యవహరింపక పూర్వం అది చెన్నపురి…చెన్న పట్నం…అది చిత్తూరు మహారాజు కట్టించిన నగరం తనతండ్రి గారి పేరు పై….దాన్ని తెలివిగా, డెల్లీ లో రాజకీయం జరిపి,
తమకు దక్కించుకుని తెలుగు వెధవాయలమైన మనల్ని వెర్రి వాళ్లను చేసి పంపారు…ఎవడో తాగుబోతు వెధవలు చెప్పినట్టు రకరకాల తెలుగు వాళ్ళు ఉండరు…ఎక్కడున్న వాడు తెలుగు వాడే అవుతాడు…యాస మార్చి మాట్లాడేది ఓట్లు దొబ్బడానికే గానీ…తాగాక మాట్లాడినా…వాడు మాట్లా డేది తెలుగే అవుద్ది…

వడ్లగింజలో బియ్యపు గింజ (ఆంధ్రాయణం 25 )

ఈ పరిస్థితులలో వాతావరణం తెలియకుండా మారుతూ వచ్చినది. రహస్యంగా గుసగుసలు ప్రారంభించినవి. సభలలో వేదికలెక్కి శాసనసభ ప్రవేశించినవి. తెలంగాణకి అన్యాయం జరుగుతున్నది. రాజకీయంగా, ఆర్థికంగా, ఉద్యోగుల విషయంలో. ఈ అన్యాయాలన్నీ తెలంగాణా పరిరక్షణలు నిర్లక్ష్యం చేసి, అమలు జరపకపోవడం వల్ల సంభవించాయని తెలిసిన వారు కూడా అనడం, అనుకోడం సాగినది. ఆ విధంగా తెలంగాణా సొమ్ము ఆంధ్రులు తినేస్తున్నారు. వీళ్లు మోసగాళ్లు అనే నమ్మకం పెరిగేటంత వరకు సాగినది.

1968 హైద్రాబాదు కాంగ్రెసు అయిన తర్వాత, బ్రహ్మానందరెడ్డి అఖిల భారత స్థాయిలోకి చేరిన తర్వాత, ప్రధాని ఇందిరాజీకి ముఖ్యులలో ఒకడనే మాట పొక్కిన తర్వాత, ‘తెలంగాణా పరిరక్షణలు’ నెమ్మదిగా ‘ఇంతింతై వటుడింతయై’ అన్నట్టు విపరీత ప్రమాణం అందుకున్నవి. మిగులు నిధులు మిక్కిలిగా చర్చలలోకి వచ్చినవి..
ప్రభుత్వం తీసుకున్న ప్రతి చర్యా తెలంగాణా రాజకీయ నాయకులలో కొందరూ, ఉద్యోగస్థులు చాలామందీ అపార్థం చేసుకుని, అందరూ అన్నీ అనుకుంటున్నారు. ఒక తెలంగాణా ఉన్నతోద్యోగి రిటైరైతే చూశావా ఇతనికి ఇంకో ఉద్యోగం ఇవ్వకుండా ఇంటికి పంపించేశారు, ఆంధ్ర ఉద్యోగికి రిటైరైనా కూడా మూడుసార్లు వేరే ఉద్యోగాలు ఇచ్చారు అని అనుమానం. సందేహం ఉన్నచోట అడుగడుగునా అపార్థం చేసుకునేందుకు అవకాశాలు ప్రత్యక్షమవుతాయి. ఈ భయసందేహ మనస్తత్వం, రాజకీయ రంగంలోంచి, ఉద్యోగుల ఆచరణలోంచి, వారివారి ద్వారానే అతి త్వరగా ప్రజానీకంలో పడి, బజార్లలో పడి, ఇళ్లల్లో ఇరుక్కుని ఆంధ్ర-తెలంగాణా అతుకు బీట దీసినది. ‘ఆంధ్రోళ్లు’ అనే మాట నిందావాచకమైంది. తెలంగాణాలో, ముఖ్యంగా రాజధానీ నగరంలో విష వాయువులు వ్యాపించినవి. ఆంధ్ర ప్రాంతం మనుషులు తెలంగాణ ప్రజలకి బద్ధవిరోధులనీ, వాళ్లు వీళ్లని దోచుకుంటున్నారనీ ఒక ద్వేష భావం వ్యాపించినది. ఇది పై నుంచి కింది దాకా పాకినది. ‘తెలంగాణా పరిరక్షణలు అమలు జరపడం లేదు, తెలంగాణకి ముప్పొచ్చింది’ అనే నినాదం వినబడినది…. …
1969 జనవరి 8న ఖమ్మంలో తెలంగాణా విప్లవానికి నాందీ ప్రస్తావన అయింది. ఈ రూపకం ప్రదర్శించిన వారు విద్యార్థులు. ఊరేగింపులో, ఆంధ్రులకి వ్యతిరేక నినాదాలతో, తెలంగాణా పరిరక్షణలు అమలు జరపాలని సభలో తీర్మానించినారు. ప్రభుత్వం తెలంగాణా అభివృద్ధి నిర్లక్ష్యం చేస్తున్నదని, నిరసనగా కళాశాల విద్యార్థి రవీంద్రనాథ్ నిరాహార దీక్ష ప్రారంభించినాడు. అతనికి తోడుగా మునిసిపల్ వైస్ ఛైర్మన్ కవిరాజమూర్తి కూడా ఉపవాస దీక్ష ప్రారంభించినాడు. నిజామాబాదులో కూడా విద్యార్థులు ఊరేగింపు జరిగినది. ‘గైరు, ముల్కీల నియామకంలో విచారణ జరగాలి. గైర్ ముల్కీలు వెళ్లిపోవాలి అని నినాదాలు చేసినారు. జనవరి 10న ఖమ్మంలోనూ, వరంగల్లులోనూ పూర్తి హర్తాళ్లు జరిగినవి. శాంతంగా ప్రారంభించిన సత్యాగ్రహం ఆగ్రహంగా మారి, దురాగ్రహంతో వ్యాపించినది. ఖమ్మంలో విద్యార్థులు ఆర్టీసీ బస్సుకు నిప్పంటించినారు. యల్లందులో వార్తాపత్రికలు దగ్ధం చేసినారు. ఆంధ్ర ప్రాంతం నుంచి వచ్చే బస్సులూ రైళ్లూ ఆపివేసినారు. పరిరక్షణల అమలు కావాలని కాంగ్రెసు శాసనసభ్యుడు సత్యనారాయణ నిరాహారదీక్ష వహించినాడు. హైద్రాబాదులో ఉస్మానియా విద్యార్థుల సర్వసభ్య మండలి సమావేశమై, తెలంగాణా రక్షణల ఉద్యమానికి చేయూతగా జనవరి 15న సమ్మె చేయాలని నిశ్చయించినది.
జనవరి 15న ముఖ్యమంత్రి – స్వార్థపరులూ, అనామకులూ చెప్పే మాటలు విని చెడిపోవద్దని ప్రజల్ని హెచ్చరించినాడు. వినేవారు లేరు. విద్యార్థుల సమ్మె నిరవధికం అన్నారు. ఖమ్మంలో టెలిగ్రాఫ్, టెలిఫోను తీగలు తెంచినారు. కొత్తగూడెంలో మంచినీళ్ల గొట్టాలు ధ్వంసం చేసినారు. ఉస్మానియా విద్యార్థులలో చీలికలు వచ్చినవి. ఒకరు పరిరక్షణలు చాలని, ఇంకొకరు ప్రత్యేక తెలంగాణా కావాలనీను. వెంటనే పూర్వ హైద్రాబాదు సత్యాగ్రహ ఉద్యమ నాయకుడు, స్వామి రామానంద తీర్థ, ‘ప్రత్యేక తెలంగాణా నినాదం అర్థంలేని పాతకాలపు కేక’ అని ఖండించినాడు.
ముఖ్యమంత్రి అన్ని పార్టీల నాయకుల్నీ ఒక సమావేశానికి ఆహ్వానించినాడు. ఈ అఖిలపక్ష సమావేశం ఆనంద నిలయంలో 1969 జనవరి 18న ప్రారంభించి 19న ముగిసినది. ఈ సమావేశంలో విశేషం ఏమంటే 1956లో ఆంధ్ర – తెలంగాణా పెద్ద మనుషుల వొప్పందం సంతకం చేసిన వారిలో ఇద్దరున్నారు. ఆంధ్ర తరఫున గౌతు లచ్చన్న, తెలంగాణా తరఫున జె.వి.నరసింగరావు.
1969 మార్చిలో ఆ ఒప్పందానికి కాలదోషం పట్టగలదు. ఆ వొప్పందం ఎలా అమలు జరిగినదీ పరిశీలించి చర్య తీసుకునేందుకు రెండు నెలల ముందు ఈ అఖిలపక్ష సమావేశం కూడినది. మొత్తం 55గురు నాయకులు సభకి హాజరైనారు. రెండు రోజుల తర్జనభర్జనల తర్వాత ఏకగ్రీవంగా ఆమోదించిన ఒక వొప్పందం ప్రకటించినారు.
… … …
పెద్ద మనుషుల ఒప్పందం షరతులను ఖచ్చితంగా అమలు జరపాలన్న విధానాన్ని అమలు జరపడంలో కొన్ని లోపాలు ఉత్పన్నమైనవని ఆ ఒప్పందంలో గుర్తించారు. ఆ రక్షణలను సరిగా అమలు జరిపేందుకు కొన్ని నిర్ణయాలు చేశారు. తెలంగాణా ప్రాంతీయులకు రిజర్వు చేసిన ఉద్యోగాలలో నేరుగా లేక ప్రమోషన్ ద్వారా లేక బదిలీ ద్వారా నియమించబడిన అన్య ప్రాంత వాసులందరినీ వెంటనే తొలగిస్తారు. ఆ విధంగా ఏర్పడిన ఖాళీలలన్నిటినీ అర్హులైన తెలంగాణా ప్రాంతీయుల నియామకం ద్వారానే భర్తీ చేస్తారు. దొంగ ముల్కీ సర్ట్ఫికెట్ల ఆధారంగా ఉద్యోగాలు సంపాదించారన్న ఫిర్యాదులపై ప్రభుత్వం దర్యాప్తు చేయిస్తుంది.
ఆంధ్రప్రదేశ్ ఏర్పడినప్పటి నుంచీ జమ కడుతూ వచ్చిన తెలంగాణా మిగులు నిధులను ఈ సమావేశంలో అంగీకరించిన సూత్రాల ప్రాతిపదికపై ఖచ్చితంగా లెక్క తేల్చడానికి అకౌంటెంట్ జనరల్ హోదాగల సీనియర్ అధికారిని నియోగించవలసిందిగా కంప్ట్రోలర్ అండ్ ఆడిటర్ జనరల్‌ను అభ్యర్థిస్తారు. ఆ విధంగా నిర్ధారణ అయిన మిగులు నిధులను రానున్న ఐదేళ్లలో తెలంగాణా ప్రాంతం అభివృద్ధికే పూర్తిగా వినియోగిస్తారు. … …
‘పైన పేర్కొన్న తరహాలో దృఢమైన కార్యాచరణ ద్వారా తెలంగాణా ప్రజలు వ్యక్తపరుస్తున్న కష్టాలు నివారణ కాగలవని మేము విశ్వసిస్తున్నాము… ప్రత్యేక తెలంగాణా రాష్ట్రం ఏర్పాటు కొరకు కొన్నిచోట్ల లేవదీసిన నినాదాన్ని మేము అసందిగ్ధంగా తీవ్రంగా ఖండిస్తున్నాము’ అని ఒప్పందంలో పేర్కొన్నారు.
1956లో జరిగిన పెద్ద మనుషుల ఒప్పందం తరవాత తెలంగాణకి ఇంత అనుకూలమైన ఏర్పాట్లు జరగలేదు. కాని – సంతకాలు చేసిన వారిలో కొందరు ముఖ్యులు నెమ్మదిగా జారుకున్నారు.
ముఖ్యమంత్రి బ్రహ్మానందరెడ్డి ప్రభుత్వ పక్షాన లోపాలు జరిగినవని ఒప్పుకొని ఆ మాట ప్రకటనలో ఉటంకించడానికి అంగీకరించడంతో లొంగిపోయినాడు ముఖ్యమంత్రి అనుకున్నారు ఆందోళనకారులు. ప్రకటనలో అంశాలు వారికి అఖ్ఖర్లేకపోయినవి. తెలంగాణకి రిజర్వు చేసిన ఉద్యోగాలలో గైర్ ముల్కీల్ని వేసిన మాట వాస్తవం. ఏ పరిస్థితులలో వారిని నియమించవలసి వచ్చిందో తరవాతగానీ ప్రజలకి తెలియలేదు.
… తెలంగాణా ప్రాంతంలో సుమారు 1,07,000 నాన్‌గెజిటెడ్ ఉద్యోగాలు వున్నవి. ఈ పనె్నండు సంవత్సరాలలోనూ 1600 ఉపాధ్యాయుల్నీ, 1800 నర్సుల్నీ, మంత్రసానుల్నీ, 400 బంట్రోతుల్నీ, 700 మంది డ్రైవర్లూ మొదలైన వార్ని ముల్కీలు కాని వార్ని తెలంగాణాలో ముల్కీల కోసం ప్రత్యేకించిన ఉద్యోగాలలో నియమించవలసి వచ్చినది.
ఆంధ్రదేశం ఏర్పడిన కొత్తలో తెలంగాణా ప్రాంతంలో విద్యా సౌకర్యాలు ఇప్పుడున్నంత బాగా లేవు. ఉపాధ్యాయుల్ని తరిఫీదు చేసే సంస్థలు కూడా చాలా తక్కువ. ఒకవైపున పాఠశాలల సంఖ్య అభివృద్ధి అవుతోంటే ఉపాధ్యాయుల కొరత ఏర్పడినది. ముఖ్యంగా లెక్కలు, సైన్సు, ఇంగ్లీషు పాఠాలు చెప్పగలిగిన ముల్కీలు లేరు. ముల్కీలు తయారయేదాకా కూచుంటే పాఠశాలలు నడిచే మార్గం లేదు. అప్పుడు వివిధ తెలంగాణా జిల్లా పరిషత్తుల అధ్యక్షులు ప్రభుత్వం అనుమతి తీసుకుని ఉపాధ్యాయుల్ని ఇతర ప్రాంతాల నించి రప్పించి నియమించినారు. ఈ పనె్నండేళ్లలో వారి సంఖ్య 1600కి పెరిగినది. ఈ గైరు ముల్కీల్ని వెయ్యకపోతే తెలంగాణాలో ఇన్ని పాఠశాలలు వుండేవి కావు. వున్నా పనిచేసేవి కావు. ఇంత విద్యాభివృద్ధి కలిగేది కాదు.
1956లో తెలంగాణా ఆసుపత్రులలో పడకల సంఖ్య 5000. 1966లో 10,000. పడకలు పెరిగిన కొద్దీ నర్సుల, మంత్రసానుల అవసరం కూడా కలుగుతుంది. తెలంగాణాలోనే కాదు, ఆంధ్రలో కూడా ట్రెయినింగు అయిన నర్సుల కొరత ఇప్పుడు కూడా వున్నది. అందుచేత కేరళ నుంచి వీర్ని దిగుమతి చెయ్యవలసి వచ్చినది. ఆ విధంగా 1800 మంది గైరు ముల్కీలు నియమితులైనారు. ప్రభుత్వాన్ని ఎదుర్కొన్న సమస్య ఆసుపత్రులు తెరవకుండా వుండడమా, పడకలు వృద్ధి చేయకుండా వుండడమా, గైరు ముల్కీల్ని నియమించి ప్రాంతపు ఆరోగ్యానికి రక్షణ కల్పించడమా? ప్రాంతపు ఆరోగ్యం లక్షలకి సంబంధించినది. ఉద్యోగాలు 1800 మాత్రం.
మొత్తం 4,500 మంది గైరు ముల్కీలలోనూ తెలంగాణాలో లభించని, తెలంగాణా అభివృద్ధికీ ఆరోగ్యానికీ అవసరమైన ఉపాధ్యాయుల్నీ, నర్సుల్నీ, మంత్రసానుల్నీ తీసేస్తే, మిగిలేవి 1100 మంది బంట్రోతు, డ్రైవర్లు ఉద్యోగాలలో వున్నవారు, ఒక లక్షా ఏడువేల ఉద్యోగాలలో 1100, పోనీ 4500 ఎన్నో వంతు? వీటి కోసం రాష్ట్ర విచ్ఛిన్న కార్యక్రమం తలపెట్టినారంటే విన్నవారు నవ్వరా? ఇంతా చేసి వడ్లగింజలో బియ్యపు గింజ.
నాలుగు వేల అయిదు వేల సంసారాల్ని, పది పనె్నండేళ్ల నించి తెలంగాణాలో స్థిరపడ్డవార్ని, మన అవసరం వున్నప్పుడు బతిమాలి తెచ్చుకుని, ఈనాడు మీరు గైరు ముల్కీలు, మీకు మీ ప్రాంతంలో వేరే ఉద్యోగాలు ఇస్తాం 40 రోజుల్లో తరలిపోండి అంటే, చూస్తూ లోకం వూరుకున్నా, ఆ బాధకి లోనైనవారు వూరుకోరు. హైకోర్టుకి వెళ్లినారు. ఒక జడ్జి ముల్కీ నిబంధన రాజ్యాంగానికి విరుద్ధం అని తీర్పు చెప్పి, వారి బదలాయింపు ఆపుజేసినాడు. ప్రభుత్వం అప్పీలు చేసినది. పై బెంచి నిబంధనలో తప్పు లేదుగాని, ఆంధ్రలో కల్పించే అదనపు ఉద్యోగాలు తెలంగాణాలోనే వుంచి, వారి ఇక్కట్లు తగ్గించరాదా అని తుని తగవు చేసినది. ఎ.వి.నరసింహారావు, మరి ఎనమండుగురూ కలిసి సుప్రీంకోర్టుకి వెళ్లినారు. సుప్రీంకోర్టు ముల్కీ నిబంధన రాజ్యాంగ విరుద్ధం అని తీర్పు చెప్పినది. అంటే 12 ఏళ్ల నుంచీ అంతేగదా!
ముఖ్యమంత్రి తెలంగాణా ప్రజలకి శత్రువైతే పీడ విరగడైంది. ననే్నం చేయమంటారని వూరుకునేవాడు. కాని, అప్పుడు ప్రభుత్వం, ఈ రిజర్వేషను రాజ్యాంగబద్ధంగా చేసే ఏర్పాటు చెయ్యవలసినదని కేంద్ర ప్రభుత్వాన్ని కోరింది. ఈ పరిస్థితి ఎదుర్కొనేందుకు ముఖ్యమంత్రి తెలంగాణాకి ప్రత్యేకంగా 2000 ఉద్యోగాలు కొత్తగా కల్పించి, వాటికి అభ్యర్థుల్ని ఎన్నుకునే అధికారం జిల్లా కలెక్టర్లకే ఇచ్చినాడు. ఈ ఉద్యోగాలన్నీ భర్తీ అయినవి.
సుప్రీంకోర్టు తీర్పు ప్రత్యేక తెలంగాణా ఏర్పాటుకి బలం చేకూర్చిందని అనుకోడం పొరబాటు. ఎందుకంటే ప్రత్యేక తెలంగాణా రాష్ట్రంలో ముల్కీ రక్షణలు వుండవు.
అఖిలపక్ష సమావేశంలో చర్చకి వచ్చిన రెండు అంశాలలోనూ మిగిలినది ‘తెలంగాణా మిగులు నిధులు’. జనవరి 19 ఒప్పందం ప్రకారం అక్కౌంటెంటు జనరల్ హోదా కలిగిన ఒక ఉద్యోగిని పిలిపించినారు. ఆయన పంజాబీ. పేరు కుమార లలిత్. ఆయన హైద్రాబాదు వచ్చి ప్రాంతీయ సంఘ అధ్యక్షుడితో సహా అవసరమైన వార్ని కలిసి విషయాలు విచారించి తన నివేదిక సమర్పించినాడు. ఆ నివేదిక ప్రకారం తేలిన తెలంగాణా మిగులు నిధులు 34.10 కోట్ల రూపాయలు. 1968 నవంబరులో శాసనసభలో గవర్నరు ప్రకటించిన 30 కోట్ల చిల్లరకీ లలిత్ లెక్కకీ అట్టే వ్యత్యాసం లేదు. ఈ సొమ్ము నాలుగో ప్రణాళికా కాలంలో ఖర్చు చేస్తాం అని ప్రభుత్వం పదేపదే ప్రకటించినది.
ఈ ధనం ఆంధ్ర ప్రాబల్యం ఉన్నదని ప్రచారం చేసే, ప్రభుత్వం తర్లించుకుపోయి ఆంధ్ర ప్రాంతంలో ఖర్చు చేసినదనీ, ఆ విధంగా ఆంధ్రులు తెలంగాణా సొమ్ము అపహరించినారనీ అసత్య ప్రచారం చేసి తెలంగాణా ప్రజలలో మరింత ద్వేష రోషాలు రేకెత్తించినారు కొందరు రాజకీయవేత్తలు. ఏమీ జరగని పరిస్థితులలోనే ఇంత అల్లరి చేయించిన నాయకులు, నిజంగా ఏమైనా జరిగితే వూరుకునేవారా? ఇన్నాళ్లెందుకు? తీరా చూస్తే భార్గవ కమిటీ వారు తేల్చిన మిగులు నిధులు 28.34 కోట్లు మాత్రం.
ఏతావతా తేలినదేమంటే అఖిలపక్ష సమావేశంలో చర్చించిన ఉద్యోగుల విషయంలోనూ, తెలంగాణా మిగులు నిధుల విషయంలోనూ కూడా నిజమైన ‘లోపం’ ఏమీ జరగలేదనీ, అవి లోపాలని వొప్పుకోడంలో ముఖ్యమంత్రి తరువాత తాను రేడియోలో చెప్పినట్టు ‘గాంధీ తత్వం’తోనే ప్రవర్తించినట్టూ తెలిసినది.
సమావేశంలో చర్చించిన రెండు అంశాలూ కించిద్విషయాలు. తక్కిన రక్షణల ప్రసక్తి రాలేదు. అనగా అవి అమలు జరిగి వుండాలి. లేదా వారు పట్టించుకోనవసరం లేనంత చిన్న సంగతులు అయి వుండాలి. అసలు రాజకీయ విషయం ప్రకటనలో లేదు. అది ఉపముఖ్యమంత్రి నియామకానికి సంబంధించినది. 1960-62 సంజీవయ్య హయాంలో తప్ప ఈ పనె్నండేళ్లలో ఆ పదవి లేదు.
అయితే విద్యార్థులూ, నాయకులూ కూడా 1100 డ్రైవరు, బంట్రోతు ఉద్యోగాల విషయంలోనూ, ఖర్చు పెట్టవలసిన తరుణం రానటువంటి మిగులు కోసం ఆందోళన చేసినారా? ఎప్పటికీ కాదు. ఆందోళనకి తెలంగాణా పరిరక్షణల నిర్లక్ష్యం అనేది ఆధారం లేని సాకే గాని, అసలు కారణం కాదు. తెలంగాణా ఆందోళనకి మూలశక్తి ‘అదృశ్యహస్తాలు’. తెలుగు మాట్లాడే ప్రజల మధ్య వైషమ్యం కల్పించి ఆంధ్రప్రదేశ్ రాష్ట్ర విచ్ఛిత్తికి సంకల్పించినవి ఆ పాడుచేతులు. డబ్బిచ్చి మద్దతు ఇచ్చినవి తెలుగు చేతులు కావు.
అఖిలపక్ష సమావేశం చేసిన ప్రకటనలో అంశాలు మాకు తృప్తికరంగా లేవని ఉస్మానియా విద్యార్థి సంఘ కార్యాచరణ సమితి తిరస్కరించినది. మధ్యేమార్గం అనుసరిస్తున్న తెలంగాణా ప్రాంతీయ సంఘ అధ్యక్షుడు చొక్కారావు రక్షణలు సురక్షితంగా వున్నాయని ప్రజానీకానికి నచ్చచెప్పడానికి గాను ఒక కమిటీ ఏర్పాటు చేసినాడు. అందులో తాను గాక అచ్యుతరెడ్డి, హయగ్రీవాచారి సభ్యులు వీరిద్దరూ తెలంగాణా ప్రాంతీయ సంఘ మాజీ అధ్యక్షులు. చొక్కారావు మధ్యేమార్గ సందేశం వినేవారు కనబడలేదు. జనవరి 28న నల్లగొండలో సర్వే శాఖలో పనిచేసే ఉద్యోగి రంగాచారి మీద పెట్రోలు పోసి అంటించి సజీవ దహనం చేసినారు. జనవరి ఆఖరి రెండు రోజులూ వరంగల్లు నగరం యమలోకతుల్యమైనది. లూటీలు, గృహ దహనాలు, స్ర్తిల పట్ల అత్యాచారాలు, మిలిటరీ అదుపుతోగాని ఆగలేదు. కోస్తా జిల్లాల నుంచి వచ్చి అక్కడ ఉద్యోగ, వృత్తి ధర్మాలలో జీవితం గడుపుతున్న తెలుగు వారు ప్రాణాలు గుప్పిట్లో పెట్టుకుని పారిపోవలసి వచ్చినది. విజయవాడలో వందలాది జనానికి శరణార్థి నివాసాలు ఏర్పాటు చెయ్యవలసి వచ్చినది. సరిగ్గా ఇరవై సంవత్సరాలకి పూర్వం రజాకార్ల దౌర్జన్యానికి తాళలేక ఇళ్లూ వాకిళ్లూ విడిచిపెట్టి వచ్చిన సోదర తెలంగాణా ఆంధ్రులికి ఆ బెజవాడలోనే విడుదులు ఏర్పాటు చేసినారు. ఈ రెండు సంఘటనలూ తిలకించినవారు విధి విలాసం అనుకున్నారు.
బ్రహ్మానంద యాత్ర, కపిల కాశీపతి, పే.309-327
*
ఆ థాఖలాలు ఉన్నాయి
ఫిబ్రవరి 9, 2014 ‘ఆంధ్రాయణం’లో ‘కనీసం పెద్ద మనుషుల ఒప్పందంపై సంతకం చేసిన మామా అల్లుళ్లయినా ఈ విషయంలో ఎప్పుడైనా నోరు విప్పిన దాఖలాలున్నాయా?’ అని ముగించారు. ఉన్నయ్.
1.29.4.1957లో చెన్నారెడ్డి శాసనసభలో ఒక ప్రకటన చేస్తూ.. ‘కనీసం ఇప్పటికైనా ఉపముఖ్యమంత్రి ఏర్పాటు చేయవలసిందని గట్టిగా కోరుతున్నాను. లేకపోతే లోగడ జరిగిన పెద్ద మనుషుల ఒప్పందాన్ని అమలుపరచరన్న అపనమ్మకం తెలంగాణ ప్రజల్లో ఇంకా ఎక్కువవుతుంది. ఉపముఖ్యమంత్రి పదవి ప్రయోజనాలకు తదితర అంశాలకు పెద్దమనుషుల ఒప్పందం కుదరక ముందే పరిశీలించారు కదా! అదీగాక ఆంధ్రలో ఉపముఖ్యమంత్రి పదవి రెండు మంత్రివర్గాల హయాంలోనూ ఉన్నది. అయినప్పుడు ఆ పదవిని రద్దు చేయదగిన కారణాలేవీ ఇప్పుడు నాకు కనిపించడం లేదు. తెలంగాణా కిచ్చిన హామీలను అమలుపరచడమే ప్రధాన సమస్య.
2.రంగారెడ్డి వివరణ: ‘ముఖ్యమంత్రితో నేనెన్నడూ ఉపముఖ్యమంత్రి పదవి వద్దని చెప్పలేదు. ఆ పదవికి ప్రత్యేక హోదా, అధికారాలు లేవని ఆయన అన్నారు. అంతమాత్రాన అది వద్దని అన్నానని ఎవరైనా అంటే అది తప్పు’ అని కె.వి.రంగారెడ్డి 1957 ఏప్రిల్ 26వ తేదీన ఒక పత్రికా విలేఖరుల సమావేశంలో చెప్పారు.
-జి.వెంకటరామారావు, హైదరాబాద్

http://www.andhrabhoomi.net/specials/AADIVAVRAM%20-%20Andhrayanam/content/andhrayenam

దొరికిపోబోతున్న హైజాకర్లు!!!


టెర్రరిస్ట్ లు విమానాన్ని హైజాక్ చేయబోతున్నారట!పోలీసులు అప్రమత్తమయ్యి ఉన్నారు…ఇక వాళ్ళు ఏర్ పోర్ట్ కి రాగానే ఈజీగా దొరికిపోతారు….మా చిన్నా గాడు పళ్ళు ఇకలించుకుని చెపుతున్నాడు…
ఒరే మెంటల్…టీవీల్లోనూ..పేపర్లోనూ ఏర్ పోర్ట్ నిండా పోలీసుల విస్త్రుత తనికీలను చూసీ,చదివి….ఇప్పుడు ఇంకెవడూ అటు రాడ్రా పిచ్చ నా…
మా శంకరం బూతులంకించుకున్నాడు….
అయితే మరెప్పుడూ ఏర్పోర్ట్ వైపు రారంతావా టెర్రరిస్ట్లు?మా చిన్నాగాడు తిట్లు పట్టించుకోకుండా అడుగుతున్నాడు…
ఎందుకు రారు…తప్పక జరుగుద్ది…ముంబాయ్ ఎటాకుల్లా…చెప్పాడు మా శంకరం…రోజూ టీవీ చూసుకుంటే చాలు…ఏర్పోర్ట్లో తనికీల న్యూస్ ఎప్పుడు తగ్గుతుందో…అప్పుడు విరుచుకు పడతారు…మన టెర్రరిస్టులకి మీడియానే పెద్ద గైడెన్స్ ఇవ్వగలదు…మరి మన పోలీసోళ్ళు పబ్లిక్ ఎనౌన్స్ మెంట్లు ఎలర్ట్ గా ఉన్నపుడు ఎలానూ ఇస్తారు…అవన్ని తగ్గగానే పరిస్థితులు చక్కగా ఉన్నాయని …అప్పుడు పని మొదలెడతారు…శుభం!!

దేముడి కుటుంబం vs నీరజా రావ్!!


ధన వ్యామోహం మనుష్యుల్నిఎంత అనాగరికంగా తయారు చేసిందో చూస్తునే ఉన్నాం….
మీడియా పుణ్యమా అని సంపాధన కోసం ఎంతటి దిగజారుడు పనులు పెద్దలు చేస్తున్నారో వెలుగు లోనికి వస్తున్నాయ్..
మన రాష్ట్రంలో ఈ ధన దాహానికి పరాకాష్ట గా దేముడి కుటుంబం చేసిన దారుణాలు ఎన్నో వెలుగులోనికి వచ్చాయ్!వస్తూనే ఉన్నాయ్!!
(తర్వాతే కచారా కుటుంబం)…
అయినా ఆ కుటుంబం లొని…ఆ పార్టీ లోనికి, మన నేతలు క్యూలు కట్టి మరీ విరగబడి పోతున్నారు!!
అవును అవతలి వాళ్ళు ఎంత నీచ్ కమీన్ కుత్తేలయినా,మన నేతలకి కావలసింది అదే కాబట్టి…
సముద్రం లొ అలలు వచ్చినపుడల్లా….నీటికి నీరు వెనక్కు పోతే…చెత్తకి చెత్త ఓ పక్క పోగయి న్నట్టు…
ఆ పార్టీ అభిమానులు మడమ తిప్పని తమ అవినీతిని బహిరంగంగానే జై కొడుతూ ఉంటారు…
ఎదుటి పార్టీల అవినీతిని తవ్వి చూపిస్తారు…..వాడెవడో అవినీతి చేశాడు కాబట్టి మేమూ అవినీతికి పాల్పడ్డాం అన్నది వాళ్ళ ఆర్గ్యుమెంట్ల సారాంశం కాబోలు…

ఇక నీరజా రావ్ లా ఎంత మంది పోరాడగలరు…
మీడియా వెనుక నిలబడ బట్టి…దేముడు విశ్రాంతి తీసుకున్నాడు కాబట్టి వీళ్ళు బ్రతికి బయట పడ్డారు కానీ…
ఈ సమాజంలో ఈ రాజకీయ నాయకుల నుండీ…వీళ్ళను గుడ్డిగా,పిచ్చిగా,మూర్ఖంగా భజన చేసే మన ప్రప్రప్రజాస్వామికుల నుండి ఎవర్ని రక్షించగలం?
ఈ దేశాన్ని ఈ రాజకీయ దేవ గూండాల నుండీ వీళ్ళ అభిమానుల నుంచీ ఎవరు రక్షించగలరు?

http://www.andhrajyothy.com/node/50907

నగరంలో భూమి కబ్జాకి గురయిందంటే యజమాని దానిపై ఆశలు వదులుకోవాల్సిందే. అలాకాదు పోరాడతాం అంటే అందుకు ఎంతో ధైర్యం కావాలి. ఎటువంటి బెదిరింపులకు లొంగకూడదు. ప్రాణంపోయినా పర్వాలేదనుకుని బరిలోకి దిగాల్సి ఉంటుంది. అంతటి ధైర్యం ఎందరికి ఉంటుంది? నీరజారావు లాంటి వాళ్లకు ఉంటుంది. తమ కోసం తల్లిదండ్రులు కొన్న ఇంటిని దర్జాగా కబ్జా చేసిన వైఎస్ జగన్ మేనమామ పి. రవీంద్రనాథ్‌రెడ్డి ఆ ఇంటిని కూలదోసి అక్రమ కట్టడాలు నిర్మిస్తుంటే అడ్డుపడి తన హక్కును కాపాడుకున్న ధీశాలి నీరజ. ఆమె మాటల్లోనే ఆ పోరాటం గురించి…

“మా నాన్నగారు 1990లో తన స్నేహితుడు కెజికె సుబ్రమణ్యం దగ్గర్నించి హైదరాబాద్‌లోని బంజారాహిల్స్ రోడ్డు నంబరు 2, ప్లాట్ నంబరు 10లోని 472 చదరపుగజాల స్థలాన్ని కొని జిపిఎ ద్వారా స్వాధీనం చేసుకున్నారు. అందులో అప్పటికే 272 చదరపుగజాల స్థలంలో ఒక భవనం ఉంది. ఆ స్థలం మాకు అమ్మిన తరువాత కెజికె గారు దక్షిణాఫ్రికా వెళ్లిపోయారు. మేము అప్పట్లో హైదరాబాద్‌లోనే వేరే ప్రాంతంలో ఉండేవాళ్లం. మా నాన్న ఆ ఇల్లు కొన్నప్పుడు ఆ ప్రాంతమంతా అడవిలా ఉండేది. లంబాడా వాళ్ల గుడిసెలు కొన్ని ఉండేవి. ఒకరకంగా చెప్పాలంటే అప్పట్లో ఆ స్థలం కొనడం అంటే ఒక గుడిసెను కొన్నట్టే. నాలుగేళ్ల తరువాత అంటే 1994లో బి. డి. స్టీఫెన్స్ అనే అతడ్ని వాచ్‌మాన్‌గా ఉంచారు నాన్న. అతడికి మా కుటుంబం గురించి, ఆ స్థలం జిపిఎలో ఉన్న విషయం గురించి తెలుసు. సంవత్సరం తరువాత చిన్న స్కూల్ పెట్టుకుంటానని అడిగాడతను. చుట్టూ ఉన్న లంబాడా పిల్లలు చదువుకుంటారని సరేనన్నారు అమ్మా వాళ్లు. దాంతో అతను ప్లే స్కూల్ లాంటిది పెట్టుకున్నాడు. ఆ స్కూల్‌కి ప్రిన్సిపాల్‌గా మారాక అతను తన పేరును ఇమాన్యుయేల్‌గా మార్చుకున్నాడట.

ఖాళీ చేయమంటే కేసు పెట్టాడు
1998లో నాన్న చనిపోయారు. దాంతో అమ్మ కెజికె గారిని పిలిపించి సేల్ డీడ్ రిజిస్ట్రేషన్ చేయించారు. ఈ విషయం స్టీఫెన్‌కి తెలియదు. ఆ తరువాత 2000 సంవత్సరంలో స్టీఫెన్‌ని ఖాళీ చేయమని అమ్మ అడిగింది. దానికి అతను ‘నేను చేయను’ అన్నాడు. అమ్మకి కోపం వచ్చి బాగా తిట్టింది. దాంతో ఖాళీ చేయమని దౌర్జన్యం చేస్తున్నారంటూ అమ్మ మీదే కేసు పెట్టాడతను. గట్టిగా అడిగితే మాట వినేట్టు లేడు. తనంతట తనే తెలుసుకుంటాడు. కొంత సమయం ఇచ్చి చూద్దామని 2003 వరకు ఆగింది అమ్మ. అయినప్పటికీ అతను కదలకపోవడంతో సివిల్ కోర్టులో కేసు వేసింది. ఆ తరువాత మూడేళ్లకు అమ్మ చనిపోయింది. ఆ కేసు జడ్జిమెంట్ 2008 జూన్‌లో వచ్చింది. ఈ జడ్జిమెంట్ వచ్చేలోపు మా ఇద్దరు అన్నలకి “మేము వైఎస్సార్(వై ఎస్ రాజశేఖర్‌రెడ్డి) తరఫు వాళ్లం. మీ భూమి గురించి మాట్లాడాలి. మీ భూమి మీద మాకు ఆసక్తి ఉంది” అని ఫోన్ కాల్స్ వచ్చాయి. దానికి మా వాళ్లు “కోర్టులో కేసు ఉంది. ప్రాపర్టీ లిటిగేషన్‌లో ఉంది. తీర్పు కూడా దగ్గరలోనే ఉంది. కాబట్టి దాని గురించి మేమేమీ మాట్లాడలేం” అని చెప్పారు. ఆ కాల్స్ నిజంగానే వైఎస్సార్ తరఫు వాళ్లు చేస్తున్నారని మేమనుకోలేదు. ఎవరో గల్లీ గూండాలు బెదిరించడానికి చేస్తున్నారనుకున్నాం.

బిల్డింగ్ బాగా కడుతున్నారే…
నెలకి నాలుగువేల రూపాయల అద్దె చొప్పున లక్షరూపాయలు కట్టాలని, మూడు నెలల్లో స్టీఫెన్ ఖాళీ చేయాలని, ఖాళీచేయకపోతే కోర్టు ఖాళీ చేయిస్తుందని తీర్పు వచ్చింది. అదే సమయంలో అన్నకి యాక్సిడెంట్ అయ్యి వెన్నెముక దెబ్బతిన్నది. ఆయన డయాబెటిక్ పేషెంట్ కూడా కావడంతో తీర్పు వచ్చినా చాలాకాలం పాటు ఆ వైపు వెళ్లలేదు మేము. నిజానికి తీర్పు రాగానే ‘దిస్ ప్రాపర్టీ బిలాంగ్స్ టు…’ అనే బోర్డు పెట్టుంటే పరిస్థితి ఎలా ఉండేదో గాని మా పరిస్థితుల వల్ల మేమలా చేయలేదు. 2010 ఫిబ్రవరి 1వ తేదీన చుట్టుపక్కల వాళ్లు ‘పెద్ద ఇల్లు కడుతున్నారే… బిల్డింగ్ చాలా బాగుంది’ అని ఫోన్ చేశారు. ‘మేము కట్టడం లేదే’ అన్నాం. దానికి వాళ్లు ‘అదేంటండీ మూడు ఫ్లోర్‌లు కట్టారుగా’ అనడంతో ఆశ్చర్యపోవడం మా వంతయింది. వెంటనే వెళ్లి చూశాం. మా స్థలంలో మాకు తెలియకుండా కడుతున్న భవనాన్ని చూసి ఆశ్యర్యపోయాం. పిల్లర్ల మీద 2008, సెప్టెంబర్ అని డేట్లు వేసి ఉన్నాయి. ఆ ఫోటోలు తీసి, ఫిబ్రవరి 2న ఇ.సి. తీసుకుని, మా ప్లాట్‌కి సంబంధించిన పేపర్లన్నీ తీసుకుని టౌన్‌ప్లానింగ్ అడిషనల్ కమిషనర్ ధనుంజయ్ రెడ్డికి, కమిషనర్ సమీర్ శర్మకి ‘మా ఇల్లు కూలగొట్టి అక్రమంగా భవనం నిర్మిస్తున్నారని’ ఫిిర్యాదు చేశాం. వాళ్లనుంచి ఎటువంటి స్పందన లేదు. దాంతో అప్పుడు కలెక్టర్‌గా ఉన్న నవీన్ మిట్టల్‌కు నేను, మా అన్నలు ఇద్దరు విడివిడిగా పిటిషన్లు ఇచ్చాం.

మేనమామకి అడ్డుపడతాడనుకుంటే…
అక్రమ కట్టడం నిర్మించేది వైఎస్సార్ బావమరిది రవీంద్రనాథ్ రెడ్డి కాబట్టి వైఎస్ జగన్మోహన్ రెడ్డిని కలిస్తే ఫలితం ఉండొచ్చు అనుకున్నాను. ఆయన అపాయింట్‌మెంట్ కోసం సాక్షి సి.ఇ.ఓ. ప్రియదర్శిని రామ్‌ని కలిశాను. ఆయన జగన్మోహన్‌రెడ్డి గారితో అపాయింట్‌మెంట్ ఇప్పించారు. సాగర్ సొసైటీలోని ఇంట్లోనే జగన్‌ని కలిశాను. ఆయన అప్పుడు కాంగ్రెస్ పార్టీలోనే ఉన్నారు. కాంగ్రెస్ నాయకులు చాలామంది ఉన్నారక్కడ.(నేనాయన్ని కలిసినట్టు వాళ్లే సాక్ష్యం.) ఆయన ఖాళీ అయ్యేసరికి రాత్రి పావుతక్కువ పదకొండు అయ్యింది. “మీ పేరు దుర్వినియోగం చేస్తున్నారు. మా ఇల్లు కూలగొట్టి బిల్డింగ్ కడుతున్నారు. మీ మామ రవీంద్రనాథ్ రెడ్డి ఆ పనిచేస్తున్నారట. మీ బావ బ్రదర్ అనిల్ ఆ బిల్డింగ్‌లో చర్చి పెడతారని చెప్తున్నారు. మీరే మాకు న్యాయం చేయాలి” అని ఆయనతోనే అన్ని విషయాలు నేరుగా చెప్పాను. అంతా విన్నాక జగన్ లేచి సునీల్ రెడ్డి అనే ఆయన్ని పిలిపించాడు. ‘ఈయన మా కజిన్’ అని నాకు పరిచయం చేసి అతనితో ‘ధనుంజయ్ రెడ్డికి ఫోన్ చేసి మాట్లాడు. ఈవిడకి న్యాయం జరగాలి’ అని చెప్పాడు. ధనుంజయ్ రెడ్డిని కలిస్తే రెండు రోజులు టైం ఇవ్వమన్నాడు. ఆ తరువాత వెళ్లి అడిగితే ‘మా ఎంక్వైరీ గురించి నీకు చెప్పను. చెప్పాల్సిన పనిలేద’న్నాడు. ఆ తరువాత కలిసినా ఏం లాభం లేకపోయింది. ఐదు రోజుల తరువాత జగన్ దగ్గరకి మళ్లీ వెళ్లాను. ఆయన మళ్లీ సునీల్ రెడ్డిని పిలిచి చీవాట్లు పెట్టాడు. మళ్లీ ధనుంజయ్‌రెడ్డిని కలవమన్నాడు. ఆయన ఆఫీసుకి రోజూ వెళ్లడం, అతనేమో ఏదో ఒక వంక చెప్పి నన్ను రోజూ తిప్పడం… ఇలా జరిగింది.

వర్తించని జీవో అడ్డుపెట్టుకుని
ఎలాగైతేనేం హోలీ పండగ మరుసటి రోజు ఆయన్ని కలిశాను. జీవో 166 ప్రకారం క్రమబద్ధీకరణ జరిగిపోయిందన్నాడు. అప్పటి కలెక్టర్ నవీన్ మిట్టల్ వర్తించని జీవో అడ్డుపెట్టుకుని రాత్రికి రాత్రి ఎర్రగడ్డ రిజిస్టర్ ఆఫీసులో ఈ తతంగమంతా పూర్తి చేయించేసుకున్నారు. ఇదేంటని అడిగితే …”జిహెచ్ఎమ్‌సి మీద కేసు వేసుకో. నేనేం చేయలేన”ని చేతులెత్తేశాడాయన. మళ్లీ జగన్ దగ్గరికి వెళ్లాను. “మీ మామ మా ప్లాట్‌ని ఆక్రమించుకున్నాడని మీకు తెలుసు, నాకు తెలుసు. అదిప్పుడు క్రమబద్ధీకరణ కూడా జరిగింది” అని నేను చెప్పగానే “భూమికి సంబంధించిన విషయాలు నాకు తెలియదు” అన్నాడాయన. “ఇవన్నీ కాదు. మీరు ఇప్పిస్తారా లేదా” అని అడిగితే “సునీల్ రెడ్డితో మాట్లాడండి” అనేది జగన్ సమాధానం. మరుసటిరోజు సునీల్‌రెడ్డి ఇంటికెళ్లాను. “జగన్ చెయ్యాల్సింది చేశాడు. మీ లీగల్ ఆప్షన్స్ మీరు చూసుకోండి” అన్నాడు. నేను మీకు ఫాలోఅప్ చెప్పేనా అని అడిగాను. అప్పుడాయన నాతో “జీవితంలో వెనక్కి తిరిగి చూడొద్దు. ముందుకు సాగిపోవాలి” అని చెప్పాడు. ఒకరకంగా నా పోరాటానికి ‘లీగల్ ఆప్షన్’ అనే దారి వాళ్లే చూపారు (వ్యంగ్యంగా).

సూయిసైడ్ మిషన్
ఇక ఇలాగయితే లాభం లేదనుకుని పోరాటం చేయాలని నిర్ణయించుకున్నాను. సూయిసైడ్ మిషన్ అనుకున్నాను. అధికారం, డబ్బు ఉంటే సామాన్యుడ్ని బతకనీయరా అనే ఆలోచన నన్ను ముందుకు నడిపింది. సమాచార హక్కు చట్టం కింద మా ప్లాట్‌కు సంబంధించిన డాక్యుమెంట్లు తీసుకున్నాను. అసలు అన్యాయం ఎలా జరిగింది? అనేది తెలుసుకున్నాను. నవీన్ మిట్టల్‌తో కలుపుకుని అధికార వ్యవస్థ అంతటికీ ఇందులో భాగముందనే విషయం తెలిసింది. దాంతో మా అన్నయ్య వాళ్లు నిరాశ పడి వెనక్కి తగ్గారు. కాని నేనలా అనుకోలేదు. మీరెవరూ నాకు సాయం రానక్కర్లేదు. నేనొక్కదాన్నే పోరాడతాను అని వాళ్లకు చెప్పాను. ఎలాగయినా న్యాయపోరాటం చేయాలని 2010 ఏప్రిల్ 17న ప్రెస్‌కాన్ఫరెన్స్ పెట్టి జర్నలిస్టులందరికీ డాక్యుమెంట్లు పంచాను. ఆంధ్రజ్యోతి నా పోరాటానికి ఎంతో సాయంగా నిలిచింది. ఎబిఎన్, టివి 9 చానళ్లతో పాటు ఈనాడు పత్రిక కూడా సాయపడింది. టిడిపి, టిఆర్ఎస్, సిపిఐ, సిపిఎమ్ పార్టీలు కూడా నా పోరాటానికి వెన్నుదన్నుగా నిలిచాయి. చానళ్లు పత్రికలు నా మాట అందరికీ వినిపించాయి. విషయం సిఎం, స్పీకర్ల దృష్టికి వెళ్లింది. అప్పటి చీఫ్ సెక్రటరీ ఎస్.వి. ప్రసాద్‌గారు మా రిపోర్ట్సు చూసి వెంటనే విచారణకి ఆదేశించారు. కలెక్టర్ గుల్జార్, స్మితా సభర్వాల్, ఎమ్మార్వో రఘురామ్ శర్మలు అప్పటివరకు జరిగిన అవకతవకల గురించి నివేదికలు ఇచ్చారు. అలా మా భూమి పై జరిగిన క్రమబద్ధీకరణను 2011 జులై 26న రద్దుచేశారు. అలాగని మేం సంతోషించేంతలోనే ప్రభుత్వ ప్లీడర్ రమేష్ సాయంతో దాని మీద కూడా స్టే తెచ్చుకున్నారు వాళ్లు. ఈ రమేష్ కెవిపి మేనల్లుడు. కాని అప్పటి ప్రిన్సిపల్ సెక్రెటరి అనిల్ చంద్ర పునెతా, గుల్జార్ గారు కౌంటర్ ఫైల్ చేసి ఈ కేసును అడ్వకేట్ జనరల్‌కి అప్పగించారు.

జిహెచ్ఎమ్‌సి కమిషనర్ కృష్ణబాబు గారిని కలిసి పిటిషన్ ఇచ్చాను. తప్పుడు డాక్యుమెంట్లన్నీ అప్పుడు బయటికి వచ్చాయి. క్రమబద్ధీకరణ గురించి ధనుంజయ్ రెడ్డి ఫైల్ పంపినప్పటికీ, అప్పటి జిహెచ్ఎమ్‌సి స్టాండింగ్ కౌన్సిల్‌లో ఉన్న కల్పనా బోటె గారు ఫైల్ సరిగా లేదని తిప్పి పంపారనే విషయం తెలిసింది.జిహెచ్ఎమ్‌సి నుంచి కబ్జాదారులకి షోకాజ్ నోటీసుతో పాటు కట్టడం కూల్చివేతకు సంబంధించిన నోటీసులు పంపారు. అయితే షోకాజ్ నోటీస్ మీద స్టే తెచ్చుకున్నారు వాళ్లు. దీనికి వాళ్లు అక్కడ పనిచేసే ప్యూన్లను వాడుకున్నారు. వాళ్ల ద్వారా కేసును స్టాండింగ్ కౌన్సిల్‌లో ఉన్న పద్మావతి గారి టేబుల్ మీదకి కాకుండా వేరే టేబుల్ మీదకి చేర్చేలా చేశారు. మోసంతో స్టే తెచ్చుకోగలిగారు. కాని మరుసటి రోజు విషయం ఆవిడకి తెలిసి రిట్ తీయించేశారు. అక్రమ కట్టడం కూల్చివేతకు సంబంధించిన నోటీస్ ఇస్తే దానిపై మళ్లీ పిటిషన్ వేయించారు. ఆ కేసు 2013 జూన్ 19 నుంచి డిసెంబర్ 27 వరకు నడిచిన తరువాత మాకు అనుకూలంగా తీర్పు వచ్చింది.

బెదిరించారు భయపెట్టారు
ఈ పోరాటంలో ఎన్నో బెదిరింపులు ఎదుర్కొన్నాను. చంపేస్తామన్నారు. చావంటే భయపడే వాళ్లను పోరాటం నుంచి తప్పించగలరేమో గాని నాలాంటి వాళ్లను కాదు. ఇప్పటికీ నన్ను వెంటాడుతున్నారు. నా ఫోన్ టాప్ చేస్తున్నారని తెలిసినా నంబర్ మార్చుకోలేదు. నన్ను ఎంత అణగదొక్కాలని చూస్తే అంతకి రెట్టింపు కసి పెరిగింది నాలో. నా ఈ పయనంలో హరివంశరాయ్ బచ్చన్ ‘అగ్నిపథ్’, మజ్రూసుల్తాన్ పురి ‘మై అకేలా..’, దుష్యంత్‌కుమార్ ‘కౌన్ కెహతాహై’, షహీద్ రాంప్రసాద్ ‘ఘర్ సే చాంద్ కే చల్’ కవితలు నా వెంటే నిలిచి నా పోరాటానికి ఊపిరి పోశాయి. భగవద్గీత, ఆదిశంకరాచార్యుల ‘వివేక చూడామణి’, భజగోవిందం అండగా నిలిచాయి. ఒంటరి స్త్రీ సాయం కోసం బయటకు వెళ్తే ఎలాంటి చూపులు విసురుతారో మీకు తెలుసు. వాటినుంచి నన్ను నేను రక్షించుకోవడం కోసం ఆత్మవిశ్వాసం అనే వస్త్రాన్ని ధరించాను.

నా పోరాటాన్ని ప్రారంభంలో ప్రచారం కోసం చేస్తున్నాను అన్నారు. తరువాత లాజిక్కులు మాట్లాడుతోంది తప్పకుండా డబ్బులు తీసుకుని వెళ్లిపోతుంది అన్నారు. ఆ తరువాత ఈవిడ తప్పకుండా రాజకీయాల్లో చేరుతుంది అంటున్నారు. కాని సామాన్యురాలిగా నా హక్కు కోసం చేసిన పోరాటం ఇది. రాజ్యాంగం ప్రకారం సామాన్యుడికి ఉన్న పౌరహక్కులు, చట్ట పరమైన హక్కుల గురించి పోరాడాను. నేను ఉద్యోగం చేసి దాచుకున్న డబ్బుతో జీవనం కొనసాగిస్తున్నాను. వెనకడుగు వేయకుండా న్యాయం కోసం చేసిన ఈ పనిలో అవినీతికి పాల్పడిన వాళ్లు న్యాయపరమైన నా హక్కులకి, నిజాయితీకి భయపడ్డారు. ధైర్యాన్ని కోల్పోకుండా పోరాడితే న్యాయానిదే గెలుపనేది కళ్ల ముందు నిలిచిన వాస్తవం.”
ం కిరణ్మయి